Klinicznie Istotne Cechy MSC

    • Klinicznie przydatną cechą mezenchymalnych komórek macierzystych jest immunomodulacja układu odpornościowego pacjenta w zakresie hamowania odpowiedzi na antygeny zgodności tkankowej. Macierzyste komórki mezenchymalne MSC przeszczepione biorcy szpiku niezgodnego w zakresie układu HLA zmniejszają intensywność niekorzystnej odpowiedzi immunologicznej biorcy w postaci choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (ang. graft-versus-host disease, GvHD) nie wywołując przy tym dodatkowej odpowiedzi immunologicznej ze względu na swoją obecność (Mckinnirey et al. 2021). Zdolność do hamowania odpowiedzi immunologicznej przeciwko własnym tkankom stoi u podstaw prób klinicznych z zastosowaniem komórek MSC w chorobach, takich jak zespół Leśnowskiego-Crohna lub stwardnienie rozsiane.
    • Macierzyste komórki mezenchymalne MSC mogą modulować mikrośrodowisko zapalne poprzez hamowanie proliferacji i aktywności cytotoksycznej limfocytów T, wyciszanie niektórych fenotypów limfocytów T, zahamowanie wzrostu i dojrzewania limfocytów B i komórek odpowiedzi nieswoistej (komórek NK) za pośrednictwem szeregu cytokin (Plock i wsp., 2013). Dodatkowo poprzez inhibicję dojrzewania komórek dendrytycznych, indukują w nich tolerancję immunologiczną. Aktywowane komórki dendrytyczne wzmacniają indukujące działanie MSC na limfocyty T regulatorowe, tworząc razem immunosupresyjne środowisko sprzyjające procesom regeneracji. Dlatego komórki MSC mają potencjał terapeutyczny do zahamowania przewlekłego stanu zapalnego leżącego u podłoża wielu chorób degeneracyjnych i autoimmunologicznych.
    • MSC w miejscu urazu tkanki stymulują migrację i aktywność lokalnych komórek zdolnych do regeneracji tkanek, na drodze parakrynnej, poprzez wydzielanie chemicznych mediatorów (cytokin, chemokin), które regulują funkcje lokalnych komórek. Jednocześnie wydzielając szeroki panel cytokin i czynników wzrostowych, wzmacniają angiogenezę, a także proliferację i różnicowanie komórek prekursorowych tkanek obecnych w organizmie.